میراث‌فرهنگی سنگر تمدنی ایران در نبرد مستمر است / بازخوانی الگوی «انجمن آثار ملی» برای عبور از دوران پسابحران

عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، در تحلیل راهبردی خود پیرامون نسبت میان بحران‌های تاریخی و صیانت از هویت ملی، از مدل «مدیریت پساجنگ تمدنی» پرده برداشت.

احمد چایچی امروز چهارشنبه 15 اردیبهشت 1405، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا، با اشاره به موقعیت ژئوپلیتیک ایران اظهار کرد: تاریخ معاصر ما نشان می‌دهد که ایران همواره در وضعیت پساجنگِ بحران قبلی به سر می‌برد. از جنگ‌های جهانی اول و دوم تا دفاع مقدس، ما هر ۲۰ تا ۳۰ سال با یک ناآرامی بزرگ مواجه بوده‌ایم. امروز نیز نه در صلح، بلکه در میانه یک جنگ تمدنی هستیم که هدف آن نه فقط تخریب فیزیکی، بلکه تزلزل در پایه‌های هویتی و اجتماعی کشور است.

مرمت بومی راز بقای سازه‌های هزارساله

این عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی با تبیین مفهوم «مرمت بومی» خاطرنشان کرد: اگر امروز بناهایی همچون برج طغرل یا آثار دوران قاجار پابرجا مانده‌اند، مدیون سنت مرمت مستمر ایرانی هستیم. شاید این مرمت‌ها در دوره‌هایی مثل عصر ناصرالدین‌شاه با استانداردهای مدرن منطبق نباشد، اما همین استمرار باعث حفظ "شالوده" تمدنی ما شده است. بدون این نگاه بومی، امروز آثاری با قدمت هزار سال در اختیار نداشتیم.

الگوی انجمن آثار ملی؛ خلق هویت در اوج اشغال جنگ دوم

وی با بازخوانی اقدامات «انجمن آثار ملی» در دوران اشغال ایران توسط متفقین، تصریح کرد: در شرایط پساجنگ کشور، درگیر اشغال، قحطی و پیامدهای آنفلوانزای اسپانیایی در جنگ جهانگیر اول بود، نخبگان مملکتی با درک درست از قدرت میراث، بناهای یادمانی همچون آرامگاه بوعلی‌سینا و فردوسی را خلق کردند. برگزاری هزاره فردوسی و نام‌گذاری پیشروترین دبیرستان‌ها به نام مفاخر ملی، پاسخی تمدنی به اشغال نظامی بود؛ تدبیری که ایران را نه به عنوان یک مغلوب، بلکه به عنوان "گهواره تمدن جهان" بازتعریف کرد.

چایچی در ادامه به آسیب‌های اجتماعی و مالی جنگ بر بدنه میراث فرهنگی اشاره کرد و گفت: در وضعیت "متارکه مخاصمات" که هنوز به صلح قطعی نرسیده‌ایم، بودجه‌های میراثی منقبض شده و بوم‌گردی‌ها که حافظان بافت‌های تاریخی هستند، به دلیل نبود مسافر در معرض ورشکستگی قرار می‌گیرند. متروکه شدن این خانه‌ها و تبدیل سایت‌موزه‌ها به ویرانه، همان هدفی است که در جنگ‌های تمدنی دنبال می‌شود.

ضرورت بومی‌سازی مهندسی فرهنگی

او در پایان با تأکید بر لزوم یکپارچگی میان جوامع شهری، روستایی و عشایری در صیانت از میراث، افزود: وظیفه امروز دولت و نهادهای پژوهشی، بازگشت به الگوهای بومی و محلی است که در طول قرن‌ها ایران را از صدها جنگ ویرانگر عبور داده است. ما باید با بومی‌سازی در مهندسی فرهنگی و پیوند دادن اقتصاد گردشگری به سایت‌موزه‌ها، روند توسعه میراث کشور را حتی در سخت‌ترین شرایط جنگی و اقتصادی تداوم ببخشیم.

انتهای پیام/

کد خبر 1405021601066
دبیر مهدی ارجمند

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha